Banery

która tak kończy: "Lud prosty nie jest ani jedynym reprezentantem narodowości, prawdy i cnoty, ani też igraszką każdoczasowych wyobrażeń duchowieństwa, szlachty i uczonych" ( i rządów ), jak twierdzi Berwiński, ale przyjmując pojęcia nowsze, zachowuje zarazem troskliwie, choć często bezmyślnie, równie jak swój język, tak zwyczaje i wyobrażenia dawniejsze, starożytne, pierwotne, przez długie, długie wieki, przez cały ciąg swego istnienia i bytu. '"

Z nowszych antropologów Rudolf Virchow, pisząc przed kilku laty artykuł p. t. Historja kuchni, powiada między innemi: "Człowiek chętnie zachowuje pewne tradycje przeszłości, bądź to materjalne, bądź moralne, i to nawet aż do czasów, w których tradycje te lub zwyczaje stają się całkiem niezrozumiałemi."

Ale dość tych wzmianek ogólnikowych. Żaden ze wspomnianych autorów bliżej ich nie rozwinął; jeżeli zaś kogo pominąłem, to czytelnik zechce mi na razie przebaczyć, a tymczasem przejdziemy do określenia dwóch teoryj, które z pojęciem objawów szczątkowych w najbliższym stoją związku. Obie noszą na sobie cechę głębszego wniknięcia w istotę rzeczy i obie zawdzięczamy angielskim badaczom natury ludzkiej. Pierwsza pochodzi właściwie od Herberta Spencera, lecz nazwę dał jej Laycock, druga jest dziełem Ed. B. Tylora; Laycock wprowadził do nauki popojęcie fizjologiczne: "odwiecznej pamięci", albo "dziedzicznych wspomnień" ( Ancestral Memory, po fran-