ładowarki teleskopowe

zjeść można i duszę — i że jeżeli mięso dodawało mu siły, to właściwa danemu ciału dusza, mogła mu dodać tych przymiotów moralnych, które sama posiadała, a których on pożądał lub unikał. Dla tego to jadł bawołu, ażeby zyskać jego siłę, jadł hyenę, żeby zyskać jej odwagę, lisa wreszcie, ażeby zdobyć jego chytrość — ale zająca nie jadł, bo niechciał być tchórzem. Wodza, którego zamordował i który dzielnie się bronił, jadł, i gotów był walczyć na nowo o prawo do tej potrawy, bo mu wiele zależało na tem, ażeby wraz z sercem wojownika zjeść jego męstwo, jego duszę. Zjeść zaś duszę niebyły to wcale dwa pojęcia sprzeczne. Wszakże dusza i dla greckich filozofów i dla niektórych pisarzy kościelnych była jeszcze — tylko subtelniejsza materyą: zbiorem atomów powietrznych, tchnieniem, para, ciepłym eterem we krwi rozpuszczonym, a im dalej sięgamy w przeszłość, tem materjalizm ten staje się wyraźniejszym i grubszym.
Mojżesz powtarza wielokrotnie; "że dusza wszelkiego ciała we krwi jest", a ponieważ cześć zwierząt była już dla żydowskiego prawodawcy bałwochwalstwem, ponieważ nie należało starać się o przejęcie ich własności, przeto pod karą śmierci spożywanie krwi zakazanem było. ( Lev. XVII. 14 ).
Krew zabijanych zwierząt mogła przyjmować na siebie grzechy żydów ( grzech wyobrażano sobie także substancjonalnie); ona na to była przelewana w ofiarach, ażeby wsiąkała w siebie winy ludzkie i tym sposobem oczyszczała ludzi: "a ja dałem ją wam