Meble ekskluzywne

więcej ludziom, — drugi, postępowy, starał się całkiem znieść ofiary krwawe, zmniejszając stopniowo ich liczbę, zastępując ludzi zwierzętami, a zwierzęta figurami, wreszcie chlebem i innemi pokarmami.
Pierwszy wywoływał stopniowe przejścia od całopalenia, czyli niszczenia ze szczętem, (holocaustum) do ofiar właściwych, (victima et sacrificia) które spożywał lud, potem tylko kapłani i starsi, potem tylko kapłani, a wreszcie: arcykapłan albo król (jak to się działo na wyspie Tahiti) zbliżał tylko do ust kawałek ludzkiego mięsa, jak gdyby je chciał jeść, a potem oddawał sługom. Drugi, sprawiał, że ofiary z ludzi składano tylko podczas pewnych najbardziej uświęconych uroczystości, a następnie zaniechano ich całkiem, zabijając tylko lub topiąc, jak się to praktykowało w Rzymie, figurki, przypominające postać ludzką. Później i te "zabijać" przestano, kontentując się składaniem ich na ołtarzu, co do dziś dnia, pod postacią żółtych woskowych lalek, na świece przetapianych, widzieć można w dnie odpustowe.
Jednocześnie też dym stosu, który był "wonnością miłą Panu" zastąpiono samem kadzidłem — a ręce nogi, serca, palone niegdyś dla bóstwa, takiemiż wyrobami srebrnemi lub złotemi, które w charakterze wotów zawieszano na ołtarzach.
Składanie pokarmów dla świątyń, trwało jeszcze bardzo długo, ale już potem nie było wątpliwości, że ofiara szła wyłącznie do żołądków kapłańskich, o ile nie była rozdzielaną pośród biednych; i tylko tu i ow-