wyraz pogardy, ironji lub nienawiści, polegający na jednostronnem odchylaniu wargi, a ściślej, na odsłanianiu kła, używanem przez zwierzęta, na równi z wyszczerzaniem zębów, celem nastraszenia przeciwnika.
Jeżeli zaś ślady czysto zwierzęcych ruchów i popędów wogóle słabo się w nas przechowały, to jednak w wyjątkowych wypadkach, bądź to chwilowego podniecenia i "zapomnienia", bądź też w chorobliwych objawach mimicznego atawizmu, mogą przybrać prawdziwie dziką formę obłędu.
Dr. Maudsley, który szczegółowo opisał zwierzęce wybryki niektórych obłąkanych, dochodzi do wniosku, że są to odtworzenia pierwotnych instynktów "słabe echa odległej przeszłości, świadectwa pokrewieństwa, od którego człowiek już się prawie wyzwolił. ''
Dodaje nadto, że ponieważ każdy mózg ludzki w przebiegu swego rozwoju przechodzi też same stany, jakie napotykamy u niższych kręgowych, i ponieważ mózg idjoty znajduje się powstrzymanym na pewnym stopniu rozwoju, to przypuszczać możemy, że "wykonywać będzie swe pierwotne funkcje, nie zaś wyższe " (1). Tak też można w części objaśnić owe dzikie warczenia, gryzienia, wycia i t. p. objawy niektórych upośledzonych na umyśle, a zwłaszcza całe zachowanie się owych małpoludów lub mikrocefalów,

------------------------
(1) Maudsley, Body and Mind. str. 51 — 53. Darwin loc. cit. str. 217.