szkło, które potem naśladowano, i t. p. Wszystkie te podania Fenicjanom przypisywane świadczą najwymowniej, że ludy pierwotne nie tylko nie objawiały, ale nawet nie miały pretensji do fantazji twórczej, wynalazczej, i czasby już nareszcie skończyć z tem fałszywem pojęciem, które człowiekowi pierwotnemu, opierając się na zrozumieniu początku mitów, przypisuje jakąś wybujałą fantazję poetyczną, którejby się Hoffmann lub Verne nie powstydzili.
Ciekawość połączona z naśladownictwem (ściślej, jak w tym razie, z upodobaniem) wydała resztę umysłowych zdobyczy pierwotnego człowieka, a mianowicie ogólny animistyczny pogląd na świat, zasadniczo wspólny wszystkim ludom dzikim.
"Wykazał to dostatecznie Tylor. Należy tylko uwydatnić, że i ten pogląd, który wszystko ożywiał, nie był samorodnym wytworem człowieka. Zwierzęta wyższe okazują najwyraźniej, że i im, przynajmniej wszystko to co się porusza, wydaje się żywem. Kot bawi się z piłką jak z myszą, pies szczeka na parasol poruszany wiatrem, a nawet gryzie kij, którym go chcą uderzyć, podobnie jak dziecko bije podłogę, o którą się rozbiło, jak Xerxes według podania kazał dać plagi morzu za to, że mu flotę zatopiło. Opowiadają, że Neron rozbiwszy przypadkiem kryształowe naczynie, które bardzo lubił, kazał "cieniom" jego wystawić nagrobek. Legenda taka, prawdziwa czy nie, świadczy zawsze o przechowywaniu się długiem wyobrażeń animistycznych z pierwszych epok ludzkości. Murzyn z Guinei, mówi Lubbock, bije swego fetysza