W samej rzeczy, oba te pojęcia znajdujemy w podaniach pierwotnych.
Cześć małp łączy się niekiedy ze czcią przodków. Tybetanie zowią swych przodków małpami: kikinara. Ztąd kokonor, nazwa kraju, która znaczy właściwie: "małpolud", inaczej zaś zowią się Palakapi t. j. "potomstwo małp" (Olechnowicz). W Ameryce znów, mianowicie w środkowej, znajdujemy mniemanie, że małpy były zrazu rasą łudzi (Brasseur). Ojciec Dos Santos oddawna już zauważył, że pewne plemiona południowo-wschodniej Afryki "wierzą, iż małpy były dawniej mężczyznami i kobietami; nazywają je też pierwszym ludem. '' Zulusowie opowiadają legendę, dotycząca plemienia Amufemów, które zostało zamienione w pawiany. Amafemowie byli to próżniacy, którym się nie chciało uprawiać roli. "Będziemy żyli", mówili oni, "nie pracując wcale nad ziemią, jeśli będziemy zjadali zapasy tych, którzy to czynią. " I w tym zamiarze naczelnik bandy, pochodzący z rodu Tusi, zgromadził owych próżniaków, kazał im nabrać pożywienia i powiódł w puszczę. Drągi okute, które im służyły do wzruszania ziemi, stały się odtąd niepotrzebne; przyczepili sobie ich drzewce do grzbietu i te wkrótce zamieniły się w ogony; niezadługo też skóra na nich poczęła porastać włosem, czoło spłaszczyło się, jednem słowem stali się pawianami. W ten sposób krajowcy objaśniają tę okoliczność, że pawiany zowią się u nich ludźmi z pokolenia Tusi
(Tylor)