Eris

i łydki pokryte włosem i są małego wzrostu; będąc natury gwałtownej, posiłkują, się zębami jako bronią; sypiają na ziemi lub na gałęziach; nie znają ani przemysłu, ani rolnictwa i karmią się wyłącznie owocami, korzonkami i rybami. " Otóż owe cuata lub coata są to poprostu wielkie czarne małpy z rodzaju simia paniscus (Tylor).
Aż do połowy zeszłego wieku przyjmowano istnienie ludzi z ogonami. "Uczeni dawali dokładny ich opis, a Jezuici utrzymywali nawet, że na wyspach Filipińskich udało im się nawrócić pokolenie ludzi ogoniastych" (1). Ks. Pikulski, którego dzieło Sukces Świata, wydane we Lwowie r. 1763, rozebrałem obszernie w moich Pogadankach i Spostrzeżeniach (Warszawa 1879, str. 261), przytacza między innemi, że. ludzie zwani Gynocephali mają głowy psie: inni są z ogonami, albo z szyją żórawia, albo bez nosów, albo z uszami tak długiemi, że całe ciało niemi nakrywać mogli, a nawet byli i tacy, którzy wcale głowy nie mieli.
Wszystkie te podania, jak wszelkie wogóle podania, nie były prostym wymysłem fantazji. Każde miało jakiś rzeczywisty punkt wyjścia. I tak ludzie ogoniaści byli to poprostu małpy, brane za ludzi; podanie o niezmiernie długich uszach pochodzi ztąd, że niektóre ludy dzikie mają istotnie zwyczaj od dzieciństwa wydłużać sobie uszy zapomocą przyczepionych ciężarów; za nie posiadających nosa uważano tych, którzy mieli nos bardzo płaski z dziurkami na

------------------------------
(1) Zaborowski. L'homme préhistorique. Paris 1878, str. 11.