rolnictwa, ani religji, ani prawa. Dopiero starzec, zwany Bochica, syn słońca, z długą brodą, przybywszy do nich ze wschodu, nauczył ich szyć sobie odzienie, uprawiać rolę, czcić bogów i t. d. (1).
Z przytoczonych powyżej opisów wyprowadzam następujące wnioski:
1) Że legendy o pierwotnym stanie dzikości a nawet o pochodzeniu człowieka od zwierząt istnieją u bardzo wielu ludów.
2) Że z powszechności tego faktu, oraz ze zgodności z wynikami bądź to badań przyrodniczych, bądź odkryć archeologicznych, wnosić można, iż powstały one na tle tradycyj rzeczywistych.
Jak zaś należy rozumieć rzeczywistość tych tradycji, wyjaśniłem na początku.
3) Że legendy o pochodzeniu człowieka od zwierząt znajdują się tylko u ludów niższej kultury, podczas gdy u bardziej oświeconych przypisywany mu jest początek boski.
4) Że jednak "pierwsi ludzie" legendowi, boskiego pochodzenia, oznaczają właściwie tylko pierwszych bogów, królów, prawodawców z wyższej rasy kapłanów, wynalazców, albo wreszcie tych, którzy pierwsi zapragnęli stać się "podobnymi bogom" i zakosztowali owocu z, "drzewa wiedzy. "

--------------
(1) Miller J. G. Amer. Urw. 423 — 430. Tylor I. 405.