żywice epoksydowe

opowiadać dzieje własne i Hanny. Stara słuchała z widocznem zajęciem.
— Tysiące niebezpieczeństw grozi wam w tej puszczy -- odezwała się, gdy chłopiec skończył mówić — nie dojdziecie do waszej ziemi, próżno o tem roicie; at posłuchajcie lepiej starej: oddajcie się pod moją opiekę. W pobliżu tej puszczy wznosi się zamek księcia Trojdena. Wsiądź na konia, chłopcze, i udaj się do niego, powiedz mu, że siostra księcia na Czersku w tym borze czeka zmiłowania jego. Trojden chytrym jest na złoto, zabierze ją do zamku, otoczy wygodą i pośle do jej brata po okup wysoki. Tak wrócicie do siebie pod opieką straży.
Bladą twarz Grzesia oblał szkarłatny rumieniec.
— Wolałbym z głodu zginąć, niż dobrowolnie wydać w ręce księcia Litewskiego moją panią — odparł oburzony.
— Cóż ty powiesz? — spytała nieznajoma Hannę.
— Toż samo, co on — odparła księżniczka. Stara wstrząsnęła głową.
— Młodzi słowom doświadczonych nie ufają nigdy rzekła — uczynicie, jak sobie zechcecie.