— Przysięgam na Perkuna, że odeślę cię, księżniczko, bratu, jeśli jutro zdrową będziesz — rzekł Trojden.
W tej chwili krzewy zatrzeszczały, ci, którzy rzucili się w pogoń za uciekającym, wrócili z nim razem.
— Oto zbrodniarz — rzekli, przyprowadziwszy go przed księcia.
— Zawiedźcie go do lochu, obmyślę dlań męki — odparł Trojden.
Litwin osunął się do jego nóg.
— Ojciec jej zabił mego ojca — rzekł — brat mego syna. Mściłem się za swoją krew... Tak każą czynić bogowie Litwy.
— Przebacz mu, książę, błagam cię — odezwała się Hanna — zdrową nie będę, gdy skażesz go na męki.
Trojden zmarszczył czoło i zamyślił się.
— Puśćcie go — rzekł po chwili.
Blady uśmiech ukazał się na ustach Hanny.
— Dzięki wam. panie rzekła.
Poczem zwróciła się do Litwina, który zdumiony jej prośbą, nie wierzył ieszcze w łaskę" którą mu zjednała.
— Odwiedź mnie na zamku rzekła. — Gdy zdrową będę, opowiem ci, jaką słodyczą Bóg