Sejfy warszawa

W zamku czerskim mieszkała razem z synem wdowa po Ziemowicie, cicha i łagodna księżna Juta. a z nią razem córka jej Hanna, rodzona siostra Konrada, aniołem nazwana przez mieszkańców ziemi Czerskiej.
Dzień uchodzić poczynał. Księżna Juta z córką odpoczywały; siedziały na obszernym ganku, łączącym się z ich komnatą, z którego szedł widok rozległy na Wisłę, obiegającą wzgórze, na szerokie błonia, za rzeką rozpostarte, na bory, opasujące zielone obszary... Wisła płynęła spokojnie, a fale jej coś cicho szeptały; nad rzeką wznosiły się białe rybitwy, kołysząc się w powietrzu, jak łodzie na rzece, i bacznie upatrując w jej nurtach zdobyczy. Na niebie paliły się dziwne blaski: purpura, karmazyn, złoto zalewały błękity, czasami barwy te zlewały się razem i drgały, rzucając ziemi blaski oślepiające; wówczas białe kwiaty, rosnące na błoniach, rumieniły się. a czarny bór płonąć się zdawał.
Wzrokiem, błyszczącym zachwytem, wpatrywała się młodziuchna księżniczka w krajobraz przed nią rozpostarty. Za nią stały dwie dziewczynki, towarzyszki Hanny, lecz starsze nieco od niej: Bogna, siostra koniusze-