Sprzątanie Warszawa

Rozwarto bramę dziedzińca na oścież, pacholęta ustawiły się w jednym szeregu, poczem herold dał trzykrotny sygnał na trąbie; za trzeciem hasłem ruszyli z miejsca.
Jeszcze mostu nie minęli, a Grześ już wyprzedził wszystkich; gdy mijali most, jakiś nędzarz w łachmanach zatrzymał się i wzrok zdumiony zrazu, potem pełen zachwytu, utkwił w młodzieniaszku, przodem pędzącym. Pewno się dziwił jego urodzie i śmiałości.
Grześ go nie spostrzegł. Z okiem, szczęściem błyszczącem, pędził ku postawionej na gościńcu mecie. Nędzarz pogonił za nim wzrokiem, poczem iść począł śpiesznym krokiem ku bramie; może chciał skorzystać z otwartej, wsunąć się niepostrzeżony na dziedziniec i przypatrzyć się igrzyskom.
W istocie nikt z czeladzi i straży nie zwrócił uwagi na włóczęgę, wszystkich spojrzenia porwali za sobą zapaśnicy w wyścigach.
Naraz na wałach wśród ciżby młodszego rycerstwa, które się tam ścisnęło, ławy porzuciwszy, rozległy się wołania:
— Niech żyje Grzegorz z Babic!
Zachmurzyło się bardziej jeszcze oblicze podczaszego, źrenice jego zapłonęły gnie-