Stojaki reklamowe

ciec, miłościwy panie; wszakże kazaliście mu tutaj przyjść; możeście o tem zapomnieli, ale ja pamiętam — odezwał się drżącym od wzruszenia, lecz śmiałym głosem, zatrzymawszy się przed lożą. — Mój ojciec spełnił tylko wasz rozkaz, miłościwy panie, na wygnanie nie zasłużył. A jeśli nie chcecie pamiętać obietnicy, to i ja z nim razem stąd pójdę. Sieroctwo jego zaciężyłoby mi na sumieniu; nie chcę szczęścia kupionego grzechem.
W głosie Grzesia dźwięczała prośba gorąca i niepokój, a i stanowczość też wielka. Szlachetny czyn chłopca obudził szlachetne uczucia, drzemiące na dnie duszy Konrada.
— Zaprowadź ojca do łaźni zamkowej. Tam odpocznie po drodze i szatny mój świeżą suknię mu przyniesie. Za godzinę przyjdźcie do sali biesiadnej na wieczerzę, do której razem zasiądziemy -- rzekł, przychylnie patrząc na chłopca.
Grześ uszczęśliwiony zgiął kolano.
— Dzięki wam, miłościwy panie — odparł.
— Zasłużyłeś na nagrodę — dodał książę — przy wieczerzy dowiesz się, jak Konrad Czerski dobrych synów nagradza.
Stół, przygotowany do biesiady, był już