Tanie leki

Zgnębioną czuła się po tej wieści księżna. Łudziła się dotychczas, że jakiś cud, jakaś przeszkoda nadzwyczajna nie dozwoli synowi jej spełnić zdradzieckich zamiarów, tymczasem nadzieja ją zawiodła.
Z trudem powrócił jej Radwan spokój, ale tylko pozorny: we dnie praca oddalała od niej gnębiące myśli, w nocy sypiać nie mogła, gdyż ustawicznie pytała siebie:
— Gdzie jest teraz Konrad?
Tak zbiegło znowu kilka tygodni.
Pewnego ranka, gdy zmęczona bezsenną nocą. chciała udać się do sadu, by w ciszy i samotności odzyskać spokój, usłyszała naraz lecące z dziedzińca wołania:
— Książę powraca!
Więc pobiegła naprzeciw wyczekiwanego oddawna i spotkała go w sieni zamkowej.
Konrad miał czoło posępnie zmarszczone; biegł do swej komnaty, dworzan mijając bez powitania; nikt nie śmiał zaczepić go pytaniem, ona jedna odważyła się.
— Cóżeście dokonali? — zapytała, zastępując mu drogę.
Konrad zgrzytnął zębami.