IV.
 
Kilka miesięcy ubiegło od opisanych wypadków. Grześ poczynał wychodzić z lat pacholęcych; lecz nie był jeszcze pasowany na rycerza, wzdychał przeto do wyprawy zbrojnej, by sobie na to szczęście zasłużyć.
Czasami grzeszne pragnienia budziły się w jego młodziuchnej duszy, żeby Tatar, Prusak lub Litwin nawiedzili Mazowsze, żeby zapłonęły na niebie łuny pożarów i krzyk; "Do broni!" rozległ się w powietrzu.
Wśród takich marzeń nie widział płonących chat kmiecych, zamków możnych panów i wspaniałych świątyń; nie słyszał szlochań sierot i wdów, jęków konających; stały mu tylko w oczach świecące zbroją szeregi, na ich czele Konrad, a on obok niego na dzielnym