Upominki reklamowe Wrocław

zamek, a wtem ukrop pocieknie na nich strugÄ… i z wyciem odbiegnÄ….
Tak marzy sobie niejeden z załogi zamkowej.
Stary Radwan nie traci też nadziei, iż odpędzi najezdników. Toć nie nowość dla niego walczyć na tych murach i bronić przystępu wrogowi.
— Hej! puścić ku rzece chmurę strzał! — zawołał — nadto do brzegu się już zbliżyli.
Rozkaz ten obiegł wały i mury głosem donośnym; warknęły łuki i lecą groźne ich żądła ze świstem ku nieproszonym gościom.
Plusnęła rzeka. Niejeden Litwin wypuścił z rąk wiosło, a sam stoczył się z tratwy w nurty Wisły, która go ukryła w głębi swej tajemniczej, niejeden padł, krwią brocząc tratwę.
Zadrżały zemstą serca innych, ku murom zamku poleciały też strzały i śmierć posiały; do sali, w której zebrane były niewiasty, wniesiono kilku rannych; dzieci z przestrachem spojrzały na krwią broczących, lecz widząc, że matki nie płaczą, tylko biegną z pomocą, za ich przykładem krzątać się też poczęły.
Marysia, wezwawszy małą gromadkę, po-