Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 1
"   Teresa Jadwiga   BIAŁA GOŁĄBKA Warszawa Gebethner i Wolff. "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 2
"   BlAŁA GOŁĄBKA   (Księżniczka Czerska). "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 3
" Druk Fr. Karpinskiego, Elektoralna 14 w Warszawie. "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 4
"   Teresa Jadwiga BIAŁA GOŁĄBKA (KSIĘŻNICZKA CZERSKA)   Powieść historyczna dla młodzieży z 6-ma rysunkami Antoniego Kamieńskiego Warszawa Nakład Gebethnera i Wolffa Kraków — G. Gebethner i Sp. 1905 "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 5
" I.   Do nędznej chaty, z gliny jak gniazdo jaskółcze ulepionej, wpadł przez otwór, znajdujący się w ścianie, promyczek złoty, wesoły posłaniec króla ziemi słońca, które wjeżdżało właśnie na brylantowym swoim wozie, ciągnionym przez dwa ogniste rumaki, i noc..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 6
" Obecnie na ziemi panowała wiosna, powabna, pełna czarów pora, która hojną dłonią sypie ziemi kwiaty, wesoła pora, ale nie dla wszystkich; bo kwiaty głodnego nie nakarmią, a gdy kto nie miał za co nakupić jesienią zapasów żywności, gdy nie miał czem zapełnić piwnicy lub..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 7
" Promyczek otoczył swem złotem ramieniem skarżącego się; myślał, że ciepło niszczy głód, lecz omylił się... Chłopiec westchnął znowu. — Słonko tak jasno świeci, ptaszęta takie wesołe, a my ludzie tacy biedni — szepnął. W tej chwili zbudziła się dziewczynka, zgasłe..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 8
" — Poprowadź ich do lasu — odparł król ziemi. I promyczek złoty wrócił do lepianki. Chłopiec tulił właśnie siostrzyczkę w objęciach. — Cicho. Maryś, nie budź matki, matka chora — rzekł. To mówiąc, zwrócił się ku przeciwległej ścianie i palcem wskazał w kąt..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 9
" widocznie szepnął dobrego do ucha, bo twarz jego naraz się rozjaśniła. — Pójdźmy do lasu — rzekł - spotkamy może jakie pisklę zabite, wyrzucone z gniazda, jakie gniazdo opuszczone, a w niem jaj parę, może grzyb przed nami wyrośnie z pod mchu; nazbieramy chróstu, rozpalimy..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 10
" dnakże ożywiać się poczęła: w miarę jak ciepło słońca rozgrzewało jej krew, twarzyczkę dziecka rumieniec, do bladej zorzy porannej podobny, począł oblewać, wyblakłe źrenice pociemniały, poczęła szczebiotać i klaskać rączkami. — Dobra Bozia — szeptała — da dzieciom..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 11

Zabawki - Organizacja wesel warszawa - Pozycjonowanie Katowice - Więcej niż katalog firm - Agencja Interaktywna Wroclaw

" temi; on podniósł ją. wziął na ręce: główka jej zwisła, jak kielich kwiatu zwiędłego. — Umarła nieboga, jak Zochna umarła, jak Józik... głód ją zabił, jak tamtych! O Boże, Boże! czemu Ty nie masz dla nas litości? -zawołał z żalem. I zaszlochał głośno. Dziewczynka..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 12
" Kukułki zaglądały do niej, z gałęzi sosen się przechylając. — Ku-ku! ku-ku! — wołały Marysia śmiała się do nich. Rude wiewiórki skakały koło dziewczynki, nie bojąc się jej wcale. Ona wyciągała do nich ręce. Naraz Grześ krzyknął radośnie: — Hura! I podbiegł do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 13
" — Boję się — powtórzyła Marysia, przytuliwszy się do niego — Pieką zwierzynę... Chodź, może dadzą jeść — - rzekł Grześ. Te słowa poskutkowały: podała mu rączkę i poszli razem. Naprzeciw nich, w głębokiej dali boru świeciło krwawym blaskiem wielkie ognisko, od..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 14
" wokół siedzieli męże brodaci, z łukami na plecach, z toporami za pasami, opodal leżał stos ubitej zwierzyny, drobnej i większej, którą pachołcy rozdzielali wedle gatunku i liczyli. Wpośród siedzących na pniach wokół ogniska i czekających na ucztę myśliwską, jeden leżał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 15
" tamten. — Czy wiesz, kto spoczywa przy tem ognisku? — Kto taki? — Konrad II. książę na Czersku. Mówiąc to, pachołek położył dłoń na ramieniu Grzesia. — Precz stąd, włóczęgi! — dodał. — Nie pójdę precz, pójdę do księcia — odparł Grześ, próbując zrzucić..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 16
" — Pana z Babic — odparł mniej pewnym tonem Grześ, lecz oczu nie spuścił. — A ty kradniesz jego własność. Niech książę sam cię osądzi. To powiedziawszy, podczaszy schwycił chłopca za ramię i pchnął go ku ognisku, dokąd wszyscy wzywali go spojrzeniami. Leżący na skórze..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 17
" kać jaj ptasich i grzybów. Toć nie pan z Babie wije gniazda ptakom tego boru i sieje grzyby tutaj, jeno Bóg sieje grzyby, a ptaki same wiją gniazda. Czy miałem czekać w chacie, żeby i to biedactwo głód zamęczył? Konrad na Czersku słuchał cierpliwie chłopca. To go ośmieliło, i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 18
" — Ludzie mrą na waszej ziemi z głodu, wy zaś zdajecie się nic o tem nie wiedzieć — odezwał się do niego tonem napomnienia Konrad. — Kłamie chamskie szczenię, przysięgam — odparł podczaszy. — Jeśli kłamie, wisieć będzie; jeśli prawdę mówi, wy oszczerstwo..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 19
" przytomne dziecko i wrócił z niem na poprzednie miejsce. — Panie podczaszy, wina — rzekł. — Nie twój ja poddany, rozkazów mi nie dawaj — odparł posępnie pan z Babic. Lecz inni pośpieszyli z usługą. Każdy miał przytroczoną u pasa flaszę glinianą, w tej wino. W jednej..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 20
" czoną dla mnie przepiórkę — odezwał się Konrad — toć biedactwo musi znosić katusze nad siły i głód ściska jej wnętrzności, a zapach pieczonej zwierzyny drażni jej podniebienie. Jeden z myśliwych zbliżył się do lekarza ze srebrną misą, napełnioną pieczonem ptactwem i,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 21
" ściskał jego wnętrzności, lecz on patrzał z zadowoleniem na posilającą się siostrę. — Uraduje się matuś — szeptał do niej — dźwignie się z pościeli... dobre pany głód od nas wygnają. — Źle, że pozwalacie głodowi panować u siebie — mówił tymczasem Konrad do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 22
" pianka, gniazdo jaskółcze przypominająca. Grześ zwrócił się do księcia i ramię przed siebie wyciągnął. — To nasza chata — rzekł. — Matusi nie widać, widno nie wstała, głód siły odebrał. — Ojca nie masz? zapytał Konrad. — Dziedzic na łowy go powołał — odparł..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 23
" lepianką, zsiadł i rozglądał się po nędznem otoczeniu; nawet kołka ladajakiego nie mógł dopatrzyć, wbitego w ziemię, by kazać podczaszemu przywiązać swego wierzchowca. Po prawej stronie widać było stos śmiecia, który stanowił stół biesiadny dla wróbli: całe gromady..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 24
" ny tej izby, podłogi w niej nie było; w pośrodku w ziemi był dół wykopany, popiół, tam się znajdujący, świadczył, iż rozpalano w nim niegdyś ognisko; nad owym dołem znajdował się otwór w dachu, komin zastępujący. Żadnych sprzętów dopatrzyć się nie było można, tylko w..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 25
" Maryś, którą chłód matki przeraził, chętnie poszła w brata ramiona. — Matka umarła — szlochającym głosem odezwał się Grześ do księcia. — Wiem — odparł szorstko Konrad — łzami jej nie wskrzesisz; źle jej było na ziemi, lepiej będzie u Boga. Trzeba ojca powiadomić..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 26
" i drżący poszedł naprzeciw, lecz minął je i do księcia się zbliżył. — Miłosierdzia! — zawołał, padłszy na kolana z ramionami do góry wzniesionemi — niech na mnie kara spadnie, gdy chłopiec zawinił. Czworo Bóg mi zabrał, tych dwoje tylko ostało. — Nie Bóg zabrał ci..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 27
" Podczaszy słuchał zmieszany i milczał, gdyż znał naturę Konrada; wiedział, że pokorą można rozbroić gniew księcia, i rozbroił go. — Na szczęście wasze widok tych sierot zmiękczył mi serce — ciągnął dalej książę — nawet za wami serce się wstawia; uwolnię was od..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 28
" niego głosem wzruszonym — a nie shardziej mi na zamku, pamiętaj z czegoś wyrósł. Grześ ujął jego rękę i do ust poniósł. — Pójdę z wami pogrzebać matkę — szepnął. — Taka twoja wdzięczność — szyderczo odezwał się podczaszy i słowa chłopca głośno powtórzył...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 29
" kwiatuszek nabierze barwy w naszym zamku; niedarmo siostrę moją zowią "opiekunką sierot". Chłopca do Radwana powiedziecie, powiecie mu, że chcę mieć z niego z czasem rycerza. To powiedziawszy, podał koniuszemu kieskę pełną złota. — Na opłacenie księdza i grabarza — dodał...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 30
" II.   Najobszerniejszą ziemią księstwa Mazowieckiego była ziemia Czerska, rozciągająca się po obu stronach Wisły, najpiękniejszym grodem tej ziemi w XIII w. był Czersk. Kto założył tę siedzibę, o tem w kronikach dowiedzieć się nie można; to wszakże wiadomem jest. że..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 31
" W zamku czerskim mieszkała razem z synem wdowa po Ziemowicie, cicha i łagodna księżna Juta. a z nią razem córka jej Hanna, rodzona siostra Konrada, aniołem nazwana przez mieszkańców ziemi Czerskiej. Dzień uchodzić poczynał. Księżna Juta z córką odpoczywały; siedziały na..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 32
" go księcia, piętnastoletnia już panna, i Jula, trzynastoletnia przyjaciółka Hanny. — Zaiste wielkim, potężnym jest Bóg — odezwała się Hanna, przenosząc wzrok na matkę. — Cuda, na które patrzę, zginają moje kolana, na usta ciśnie się hymn uwielbienia. — Chętnie ukorzę..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 33
" — Polecę zapytać posła, ilu rycerzy zasiądzie w naszej sali biesiadnej. To powiedziawszy, Jula wybiegła z komnaty księżnej. Hanna skończyła właśnie modlitwę, wstała i. położywszy dłoń na ramieniu Bogny, rzekła: — Oderwij spojrzenie od ziemi, a popatrz na najpiękniejszy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 34
" cia, i tam chętnie pracować, gdzie fale życia pchną jego łódź. — Toć wiosłem mogę fale odepchnąć i łódź wedle woli swej skierować, na to Bóg rozum i wolę nam daje — rzekła Hanna. — Ale, gdy głosu Jego, co nam szepcze w duszy, rozumieć nie chcemy, wówczas burza..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 35
" W istocie w przyległej komnacie rozległy się męskie kroki, a po chwili wszedł młody dworzanin, z uśpioną Marysią na ręku. — Waszej pieczy, miłościwa księżniczko, pan mój oddać mi zlecił tę sierotkę — rzekł, do Hanny się zwróciwszy. — O, biedne maleństwo! jakże ono..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 36
" Marysia obudziła się. Wzrok jej spotkał słodkie spojrzenie Hanny, uśmiech zjawił się na bladych jej wargach. — Aniołek — szepnęła. I wyciągnęła chude rączyny do świecącej klamry, błyszczącej na piersiach księżniczki. — Daj Marysi gwiazdkę — rzekła. Hanna..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 37
" przebrać w szaty, których w skrzyniach księżnej nie brakło po własnych jej dzieciach. Czysty, stosownie do otoczenia ubrany, nakarmiony, powrócił Grześ przed nocą do Radwana, pod którego opieką miał z rozkazu księcia pozostawać. Marysię oddała Hanna, za radą matki, pod dozór..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 38
" w sadzie książęcym z siostrą, gdyż Hanna lękała się, aby od niej nie odwyknął. — Toć jej prawy opiekun — mówiła do matki — miłować ją winien. Księżna pochwaliła młodziutką opiekunkę i sama wydała rozkaz, aby Grześ odwiedzał codzień Marysię. Cicho płynęło..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 39
" o ziemię swoją i swoich poddanych, łajała go, gdy wracał po długiej nieobecności, lecz książę łajań tych nie brał do serca. Młody koniuszy, który przywiózł do zamku sieroty i powrócił następnie do pana, odjeżdżając powiedział, iż nie liczy, aby przed końcem miesiąca..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 40
" i zapytał Hannę, czy rada była z przysłanego jej gościńca. — Dzieweczka ta to słonko mego życia — rzekła księżniczka — jak siostrę ją pokochałam; pewnikiem dostrzegliście, książę, w drobnej jej twarzyczce zmianę. — Zakwitła u was pięknie, jako różyczka —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 41
" stosownie do uroczystości, skupiła się u wnijścia do areny, czekając znaku księcia na rozpoczęcie igrzysk. Wokół placu stały w ziemię wbite słupy z żelaznymi prętami, wystającymi niby ramiona, na których wisiały pierścienie. Chłopięta uśmiechały się do tych pierścieni i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 42
" w której pierwsze miejsce zajmował podczaszy książęcy. Na jego czole zjawiała się co chwila brózda posępna, a w oczach blask ponury. — Niech zaczną od zdobywania pierścieni — rzekł Konrad do dworzanina, który pełnił tego dnia służbę przy jego osobie i stał tuż za..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 43
" Rozwarto bramę dziedzińca na oścież, pacholęta ustawiły się w jednym szeregu, poczem herold dał trzykrotny sygnał na trąbie; za trzeciem hasłem ruszyli z miejsca. Jeszcze mostu nie minęli, a Grześ już wyprzedził wszystkich; gdy mijali most, jakiś nędzarz w łachmanach zatrzymał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 44
" wem... Nie znosił on, gdy Grzesia mianem jemu przynależnem nazywano; lecz książę Konrad, który, mimo szlachetnych porywów serca, lubił dokuczyć bliźniemu, tak na chłopca wołać polecił. I teraz zwrócił na podczaszego pełne złośliwości spojrzenie i przypatrywał się mu z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 45
" jego czole, gdy na piersiach swoich zobaczył złoty łańcuch, jak powstał hardy z kolan. Chwilę badał przez źrenice jego duszę, poczem zwrócił się do podczaszego i coś mu szepnął. Pan z Babic zdawał się być uradowanym z polecenia otrzymanego, podniósł się pośpiesznie, na jego..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 46
" dzińca, zatrzymał się wszakże i począł niemal krzyczeć: — Miłościwy książę, jakiś nędzarz w łachmanach śmie znieważać waszego wychowanka: mówi, że jest ojcem Grzegorza z Babic. — Wyszczuj go psami — odparł równie podniesionym głosem książę. Jeszcze mówił, gdy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 47
" — Ojciec! — wyrwało się okrzykiem radości z ust jego. I z wyciągniętemi ramionami biedz począł ku nędzarzowi i, przypadłszy do jego kolan, całować je począł. — To wy! to wy, tatuńciu! — powtarzał wzruszony — jam was nie poznał zrazu. Myślałem: "biedak jakiś" i żal..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 48
" — Dobre dziecko z ciebie, nie zepsuło cię powodzenie — szepnął — niech cię Bóg błogosławi. Marysia z szeroko rozwartemi oczyma przypatrywała się kmieciowi, nie domyślając się, kto to; lecz i ona w końcu poznała go i klasnęła w dłonie na znak radości. — Tatuś! Tatuś!..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 49
" — Grzegorzu z Babic, wracajcie do nas!— rozległ się naraz donośny głos księcia. Grześ drgnął i zbladł śmiertelnie, nie puścił jednak ręki ojca. — Pójdę sobie, nie chcę łamać ci życia. Widziałem was w dostatku, to mi dosyć — rzekł Jakób Nosek. — Wrócę na..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 50
" ciec, miłościwy panie; wszakże kazaliście mu tutaj przyjść; możeście o tem zapomnieli, ale ja pamiętam — odezwał się drżącym od wzruszenia, lecz śmiałym głosem, zatrzymawszy się przed lożą. — Mój ojciec spełnił tylko wasz rozkaz, miłościwy panie, na wygnanie nie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 51
" otoczony, gdy Grześ ukazał się w sali, wiodąc starego ojca ze sobą. Wśród dworzan książęcych jedno miejsce było jeszcze nie zajęte. — Mości Jakóbie z Babic, strażniku sadu zamkowego, zajmijcie krzesło, na was czekające — odezwał się książę do starca. — Stworzyłem..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 52
" III.   Była to wiosna w całym swoim rozkwicie, w pełni swej urody. Drzewa w sadzie, należącym do zamku księcia Czerskiego. osypane były białym kwiatem, zielone liście gdzieniegdzie tylko przeglądały pomiędzy śnieżnymi, lub bladoróżowymi bukietami; wśród traw migały..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 53
" Dzień uchodził powoli. Zagłębiona w głębokiem krześle księżna zdawała się wsłuchiwać w gwar, lecący do okna, lecz zmarszczki, rysujące się na jej czole, świadczyły, iż myśli jej są niewesołe. Mrok ogarniał komnatę, ona nie przyzywała służby, by zapaliła świece..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 54
" deszła. Wpatrzona w szafirowe sklepienie, usłane gwiazdami, chwytała teraz szepty nocy, a mocniej sfałdowane jej czoło i zsunięte brwi świadczyły, iż słucha uważnie, że się lęka stracić najlżejszego szmeru, że te szepty zaciekawiają ją bardzo, że ją zajmują bardziej, niż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 55
" olą. W tym blasku drżącym matka Konrada zdawała się być posągiem kamiennym, który nazwać było można: "posągiem cierpienia", tyle smutku i bólu było wyrytego w rysach jej twarzy. Nagle posąg ów poruszył się niespokojnie. Ciemne łuki brwi księżnej ściągnęły się bardziej,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 56
" gdyby chciały, żeby gwiazdy je dostrzegły, potem spadły ciche na ciemną szatę księżnej. Tymczasem straż zamkowa musiała również spostrzedz dążącą gościńcem drużynę, gdyż most zwodzony spuściła. Śpiący zamek obudził się: do sypialni księżnej dobiegły echa kroków..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 57
" świeci topór; wzrok utkwił w ciemne sklepienie, posępne myśli żarzą się w jego oczach, gdyż blask ich ponury. Tuż obok księcia widać Grzesia w stroju giermka; ten zdaje się być rad z siebie, z tych, z którymi dąży, z całego otoczenia: na purpurowych jego wargach uśmiech zjawia..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 58
" winem napełnione dzbany; tylko żarty czasami zbyt dosadne nie wyczerpywały się, lecz i tych w końcu zabrakło: wino rozmarzyło umysły biesiadników, zapragnęli spoczynku. Pierwszy powstał Konrad. — Czas ledz na posłaniu i pod opiekę snu się oddać — rzekł, przeciągając z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 59
" zapalił u świecznika pochodnię i torował panu drogę. Naraz zatrzymał się i pełne niepokoju spojrzenie podniósł na księcia. — Czegożeś tak oczy wytrzeszczył? — zapytał go Konrad i roześmiał się głośno. — Jakiś cień mignął przed mojemi oczyma. Pewny jestem, iż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 60
" odezwał się po chwili. — Toć noc czarna roztoczyła już swoją oponę nad ziemią, a wy nie śpicie jeszcze. Cóż odgania sen od oczu waszych? — Troska o was — odparła księżna. — O mnie? — udając zdziwienie, rzekł Konrad i postąpił ku matce, na Grzesia zaś skinął, by..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 61
" ci i nie mogą mnie niepokoić, bo wiem, że wsparty cudownem widzeniem Św. Michała we śnie Leszek Czarny zgromił nieprzyjaciela i wytępił niebezpieczną dla nas dzicz pogańską. Konrad szarpnął niecierpliwie czarną brodę, spadającą mu aż na piersi, — Więc jakież wieści i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 62
" nów, żądał, by ziemia Krakowska należała do rodziny najstarszego z Piastów; swary, iakie wzniecił Władysław ll-gi, obaliły testament Krzywoustego. Zgorszony postępowaniem jego naród usunął ród najstarszy od ziemi Krakowskiej; posiadali ją z kolei wszyscy synowie Bolesława,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 63
" kaj się kary, która dosięga zawdy wichrzycieli — rzekła surowo księżna. — Nie lękam się nikogo i niczego — odparł Konrad wyzywająco — nawet szatana się nie boję. — Tego i ja się nie boję. Boga się lękaj, Boga tak miłuj, iżbyś Go nie chciał niczem obrazić. — Co..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 64
" z rodzeństwa spadają często na młodsze i ciężarem swoim je przytłaczają. • Konrad drgnął. — Milczcie! — krzyknął — nie wymawiajcie słów tak strasznych. Czyż chcecie wywołać nieszczęście? Toć ostrzegam po to, by nieszczęście odegnać — odparła księżna. I..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 65
" szne, które orzeka, że gdy jeden z członków zawini, a kary uniknie na ziemi, wtedy rózga Boża dosięga braci jego lub siostry... Nie ściągaj na mnie i na Hannę niezasłużonej kary. — Gdy księciem Krakowa zostanę, zapewnię Hannie los świetny — odparł posępnie Konrad. — Nie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 66
" was znieważyć, nie chcę być złym synem... Oddalcie się stąd — powtórzył głosem do świstu podobnym. — Panie, miej go w Swej opiece! — rzekła księżna. To mówiąc, nakreśliła krzyż nad pochyloną głową syna i oddaliła się do siebie. Podczas jej nieobecności ktoś..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 67
" Podniosła się z łóżka, klasnęła w dłonie; na ten znak wbiegła Bogna. — Staraj się znaleźć Radwana i powiedz mu, że chcę z nim mówić — rzekła. Radwan wezwany pośpieszył natychmiast do księżnej. — Gdzie książę się wybiera. Czy na łowy? — zapytała, topiąc..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 68
" a iuż cała ziemia Czerska ją miłuje i dobrą księżniczką zowie. To lube dziecię ukoi wasze serce stroskane. Z oczu księżnej potoczyły się łzy. Podała dłoń Radwanowi do pocałowania. — Prawdę rzekliście — odezwała się silniejszym głosem. I ku oknu postąpiła. Naprzeciw,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 69
" nie chciałem, by w bratniej krwi miecz świeżo poświęcony maczał. — Zacnie postąpiliście. Czy Grzegorz ocenił wasze intencye. — Zrazu sierdził się na mnie, lecz gdy na cztery oczy przedstawiłem mu całą sprawę, rzucił mi się do nóg, dziękując ze łzami. — I ten mi..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 70
" jak ptaszek przebiegła ulicę sadu. Niebawem księżna usłyszała jej kroki w przyległej izbie, a za chwilę złotowłosa pieszczocha tuliła się do niej. — Siądźcie, miłościwa księżno — mówiła wesoło, prowadząc matkę do rzeźbionego krzesła — powtórzę wam cudowną..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 71
" modlił się gorąco, aby straszna ta klęska nie wkroczyła do jego wioski. Lecz Bóg go nie wysłuchał: pewnej nocy zawyły psy we wsi, a nazajutrz rano niewiasty z płaczem opowiadały, iż widziały zarazę, przelatującą nad ulicą wsi... I poczęły umierać niemowlęta, młodzi i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 72
" rze to, co jest dlań najdroższego, niechaj wykopie grób i zagrzebie w nim żywą ofiarę; wtedy powędruję daleko stąd i nikt z żywych w tej wsi nie usłyszy o mnie więcej". Złotowłosa wnuczka słuchała uważnie dziadunia, lecz w miarę jego opowiadania twarzyczka jej posępniała..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 73
" pał dziaduś mogiłę wysoką, bardzo wysoką, a na niej lipę zasadził. Lecz potem serce mu pękło i padł martwy biedak. Ludzie pochowali go obok wnuczki; gałęzie lipy otaczają cieniem obie mogiły, a ptaszęta śpiewają śpiącym pod mogiłami o tem, że ludzie ich kochają po dziś..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 74
" wszyscy byli szczęśliwi, byśmy wzajemnie się miłowali, wzajemnie się wspierali, lecz jedni drugich ofiarami nie byli. Bóg to miłość sama. Hanna położyła główkę na kolanach matki, a wzrok rozmarzony ku błękitom zwróciła. Tak przesiedziały chwil kilka zadumane obie. Hanna w..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 75
" wysłuchanej w kaplicy, śpieszyła natychmiast do chat kmiecych z ziołami, zapasami żywności lub z pomocą pieniężną; w południe zbierała wszystkie niewiasty, mieszkające w zamku, i dzieci koło siebie, niewiasty przędły, a ona opowiadała im żywoty świętych; wieczorem, gdy upał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 76
" Zgnębioną czuła się po tej wieści księżna. Łudziła się dotychczas, że jakiś cud, jakaś przeszkoda nadzwyczajna nie dozwoli synowi jej spełnić zdradzieckich zamiarów, tymczasem nadzieja ją zawiodła. Z trudem powrócił jej Radwan spokój, ale tylko pozorny: we dnie praca..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 77
" — Zdrajca! obcych na nas przywiódł! — odparł stłumionym głosem. I chciał ominąć matkę, lecz ona nie ustąpiła. — Pokonali was? — zadała znowu pytanie. Konrad zacisnął pięść i błysnął oczyma. — Jerzy Soos z Sawaru. Węgier, potomek przeklętych Hunnów, dziki, jak..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 78
" — Konradzie, błagam ciebie, nie gub siebie i nas! — zawołała, chwytając go za rękę. On wyrwał dłoń. — Nie wam mieszać się do spraw rycerskich — rzekł. — Wróćcie, miłościwa księżno, do różańca i kądzieli; byłem dobrym synem dla was i będę nim nadal, jeno..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 79
" W tej chwili wbiegła do komnaty Hanna, która dowiedziała się od dworzan o rozmowie matki z bratem, więc śpieszyła do niej z pociechą. — Miła mateńko, miłościwa księżno — rzekła, osunąwszy się do nóg płaczącej — nie traćcie otuchy; takem się gorliwie modliła za..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 80
" IV.   Kilka miesięcy ubiegło od opisanych wypadków. Grześ poczynał wychodzić z lat pacholęcych; lecz nie był jeszcze pasowany na rycerza, wzdychał przeto do wyprawy zbrojnej, by sobie na to szczęście zasłużyć. Czasami grzeszne pragnienia budziły się w jego młodziuchnej..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 81
" koniu, z szablą u boku... Spotykają wroga, książę rzuca się w tłum nieprzyjaciół, wtem nad jego głową zjawia się krzywa szabla Tatara, lub dzida Litwina; lecz on, giermek, nie traci przytomności: własną szablą odwraca cios od księcia i sam za to ranę otrzymuje; krew broczy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 82
" Stary ojciec chlubił się nim i radował, Radwan zaś głosił jego odwagę i szlachetność; Hanna cieszyła się jego powodzeniem, a mała Marysia kochała go aż do uwielbienia. Była to jesień. Książę wybrał się w knieje na łowy i zabrał ze sobą liczną drużynę rycerzy, dworzan..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 83
" czyta, więc z ciężkiem sercem tutaj przyszedłem, bo zmącę spokój waszych serc okrutnie, a przecież inaczej uczynić nie mogę. To powiedziawszy, westchnął i umilkł. Dobierał słów, jak złą wieść księżnej udzielić, by ją mniej przestraszyła, bo wieść w istocie była złą...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 84
" następnie po Mazowszu rozpuścił swoje oddziały; jeno patrzeć, jak nad ziemią Czerską krwawe łuny zaświecą. Księżna pobladła. — Zasłużyliśmy na tę karę; nie może szanować nawet poganin sprzymierzeńca, który wroga poduszcza na własnych braci — rzekła. Radwan tylko..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 85
" dziatwy, klęczała księżna na stopniach ołtarza, a migotliwy blask płonącej w szklanem purpurowem naczyniu lampki krwawem światłem oblewał postać Matki Chrystusa, która zdawała się spoglądać z ram złocistych ją otaczających okiem pełnem litości na klęczących u stopni..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 86
" ogni w razie potrzeby; na wałach ukazały się śmigownice. Nie sarkając, iż młody książę, tylko łowy mając na pamięci, iemu, którego głowę lata ubieliły już siwizną, tak ciężki obowiązek włożył na ramiona, Radwan biegał z wałów na mury, pilnem okiem oglądał wszystko i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 87
" pozostały. Księżna i Hanna, zanim o sobie pomyślały, najprzód obdzieliły starszych chlebem i mięsem, dziatwę mlekiem. — Może Pan w dobroci swej nieprzebrany oddali od nas burzę, której gromy słyszymy dochodzące nas od sąsiednich grodów — rzekła księżna. — Ufajmy w Jego..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 88
" To powiedziawszy, uklękła razem z Hanną, do której w ogólnej trwodze przytuliła się Marysia, i zaśpiewała: " Matko Jezusa, otocz nas swoją opieką..." Bogna i Jula pierwsze obok nich padły na kolana i głosy swoje z ich głosami połączyły, poczem inne kobiety, dziewczęta i dzieci...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 89
" z oszczepami w dłoniach, z toporami za pasami, z łukami na plecach. — Książę hula na łowach, a nam przyjdzie zginąć za niego marnie — odezwał się któryś z rycerzy, stojących na wale. — Sarkanie wroga nie odegna — odparł surowo Radwan, który właśnie tutaj powrócił —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 90
" zamek, a wtem ukrop pocieknie na nich strugą i z wyciem odbiegną. Tak marzy sobie niejeden z załogi zamkowej. Stary Radwan nie traci też nadziei, iż odpędzi najezdników. Toć nie nowość dla niego walczyć na tych murach i bronić przystępu wrogowi. — Hej! puścić ku rzece chmurę..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 91
" biegła po wodę do ran obmycia; niosą w czem mogą: w garnuszkach, miseczkach, pytając, czy dosyć przyniosły; odganiają z powagą od siebie zbałamucone przez nie kocięta i psiny: jedna chwila, jedno spojrzenie na krew bratnią, na cierpienia obrońców swoich, te mdłe duszyczki w dusze..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 92
" przywiązali i choć z murów lecą pociski gęste, śmiertelne, z drabinami wdzierają się na wały. Ten i ów poległ, lecz inni dotarli do murów, przystawili drabiny i pną się po nich śmiało. Ten i ów oblany smołą wrzącą z krzykiem okropnym zleciał z drabiny, lecz ten, co szedł..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 93
" Radwan wypuścił topór z dłoni, zachwiał się i padł nieprzytomny; Litwini wrzaskiem tryumfu odpowiedzieli strwożonym i coraz ich więcej pnie się ku murom, na których pozbawiona wodza broni się coraz słabiej załoga. Tarany, ściągnięte z tratew, próbują utororować Litwinom..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 94
" komnaty, w której księżna czuwa nad chorymi, pytają, co będzie, gdy wróg mury obali. — Módlcie się, wszak naszą bronią jedynie modlitwa — odparła księżna. Wtem krzyk okropny wdarł się przez rozwarte okno do komnaty, a krzyk ten leci wyraźnie z dziedzińca: — Litwini!..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 95
" z chłopiąt dochowają się dzielnych rycerzy, a niewiasty będą im przędły cienkie płótno. Ze swoją drużyną wkroczył do zamku i książę Trojden. Ten nie rabuje: Litwini sami mu łupy oddadzą; on część sobie zachowa, resztę sprawiedliwie rozdzieli pomiędzy drużynę. Trojden,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 96
" — A siostra księcia na Czersku jest między niemi? — zapytał Trojden, — Mówią o niej, że piękną jest, jak gwiazda, a potulną, jak jagnię. Tę sobie jako brankę zatrzymam. — Matkę księcia wiodą napewno do was, książę, z nią kilka młodych, wątpić nie można, iż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 97
" — Czy matką jesteś księcia na Czersku? — zapytał ją Trojden. — Tak jest — odparła. — Któraż z tych dziewcząt jest twoją córką? — Żadna. — Więc gdzież jest księżniczka? — Nie wiem. Trojden zsunął brwi. — Nie igraj ze mną! — krzyknął groźnie —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 98
" otaczających stół biesiadników odmalował się niepokój; kilku z towarzyszy Trojdena pobiegło do okien, by wyjrzeć na dziedziniec. — Walka wre na nowo, ktoś przybył im z pomocą — szepnął jeden do Trojdena, wróciwszy do stołu. Trojden się zmieszał i z nieufnością spojrzał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 99
" mocą, wpadł niespodzianie na upojonych winem i zwycięstwem pogan i karę wymierzać począł. Zawyli Litwini. Ucichła wrzawa radosna. Jęki rozległy się znowu. Próżno nadbiegł z pomocą Trojden swoim, próżno rzucił się sam w wir walki. Trwoga ogarnęła Litwinów: nie słuchają..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 100
" smutną twarzą, iż wesołość odbiegła księcia. Zgiął przed nią kolano. — Żyjecie, miłościwa pani. Bogu niech będzie chwała — rzekł i rękę jej do ust przycisnął. — Gdzież Hanna? — zapytał, powstając. — Nie wiem — odparła księżna. — Gdy jeden z rycerzy dał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 101
" kilku właśnie przyniesiono z wałów do izby księżnej, pomiędzy nimi Radwana. Dzielny obrońca zamku żył. Gdy kiężna opatrzyła jego rany, otworzył oczy i zapytał: — Gdzie Litwini? Dowiedziawszy się, że pobici przez księcia zostali, odetchnął głęboko, jak gdyby wielki..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 102
" Nowych rannych przyniesiono właśnie, więc książę do tych pośpieszył z matką, która sama opatrywała każdego; coraz ich więcej przynoszono, zamek niebawem przybrał pozór lazaretu i zewsząd jęki dochodziły. Tymczasem Witek i Stefan puścili się z płonącemi pochodniami do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 103
" w oddali, dały mu do myślenia, że tędy dostanie się do lasu. więc zawołał na Witka, by szedł za nim; poczęli pełzać ku światłu, które nie uciekało przed nimi; coraz świeższy powiew powietrza zalatywał do nich, nareszcie ujrzeli nad sobą błękity, a przed sobą gęste krzewy,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 104
" — Łotry, poganie! bodajby gniew Boży ich zabił! — zaklął. I zapominając o sobie, chłopcy wołać poczęli: — Jezus! Marya! Imiona te miały powiadomić Hannę, iż swoi jej szukają; nie wątpili, iż księżniczka ukrywa się gdzieś w pobliżu. — Jezus! Marya! —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 105
" Oni w miejsce odpowiedzi westchnęli ciężko. — Jeśli jej szukacie, próżne wasze zabiegi — rzekł dopiero po chwili Bolko — Litwini ją porwali. — Co? jak? mów! — zabrzmiały krótkie, urywane pytania. — Gdy jedna gromada pogan wsiadła na tratwy i. minąwszy rzekę,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 106
" zuchwale. Potem przestała nam błyszczeć w oczach jego szabla... Litwini go otoczyli i zabrali ze sobą, oraz kilka kobiet i dzieci. Przysięgnę, żem widział księżniczkę wśród jeńców. Na chwilę zapanowało milczenie. Pierwszy przerwał je Stefan. — I nie pośpieszyliście jeńcom..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 107
" Po tych słowach oddalił się do swojej komnaty, szatnemu zapowiedziawszy, aby nikt nie ważył się zakłócać jego samotności, a koniuszemu, by wysłał w cztery strony pogoń za Litwinami. Księżna w milczeniu wysłuchała Bolka bez słowa skargi na Boga, iż zesłał na nią tak ciężki..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 108
" V. Wilia tam płynęła. Za rzeką ciągnęły się knieje pełne tajemnic i zwierza drapieżnego. Naprzeciw, z drugiej strony, roztoczyła się obszerna równina, którą strumień Wilenka poprzerzynał w różnych kierunkach. Za równiną widać było łańcuch wzgórzy, porosłych..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 109
" Komuż w owe czasy imię jego nad Wilią znanem nie było: chwalili go swoi jako dzielnego rycerza, którego ramię obroniło niejednokrotnie ojczystą ziemię od drapieżnych i żarłocznych, jak sępy, Krzyżaków. Lecz równie głośnem było imię żony jego Biruty, kłótliwej i złej..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 110
" Było to południe. Słońce świeciło tego dnia jasno. Las błyszczał krociem brylantów, a wody rzeki Wilenki, latem szumiące głośno, dziś zamieniły się w kryształową, lśniącą wstęgę. Biruta roznieciła ogień w środku izby, boć mroki ją zalewały; zabite szczelnie okienka..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 111
" Miała na sobie jasny kontusik, spódniczkę błękitną, złote włosy spływały na plecy jej w dwa warkocze, na kolanach pieściła białego kota, uśmiechała się do iskierek czerwonych, strzelających na kominie, i odpoczywała wygodnie, jak gdyby panią była tutaj, a była tylko córką..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 112
" że płomień stężał na kominie, a Sonka to śmieje się. to piosenki nuci, to figluje z kotem. Zniecierpliwiła się w końcu matka. — Zapomniałaś ojca — odezwała się tonem wymówki. — Wiosna stroiła nasze lasy w świeże liście, gdy na Lachów topór naostrzył i nas..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 113
" na córkę spojrzała, to źrenice jej rozjaśniały się, ilekroć ku drzwiom je zwróciła, posępne błyski zapalały się w nich. Naraz Sonka zerwała się ze stołka... Kot z miaukiem spadł na podłogę. Dziewczyna uśmiechnęła się radośnie i obie dłonie na piersiach splotła...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 114
" głośno, przystąpili pachołcy do panów i konie ich za uzdy wzięli. Litwojs, spostrzegłszy córkę, z konia zeskoczył. Ona przygarnęła się do niego. — Jeńców ci przywiodłem — rzekł kunigas, głaszcząc złotą główkę jedynaczki. Sonka raptem śmiać się przestała i smutne..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 115
" — Moi ludzie je porwali, nie ja — rzekł. — Będziesz dla nich siostrą, opieką je otoczysz — odparł. Zasępiona twarzyczka Sonki rozjaśniła się Ucałowała ojca. — Będę im siostrą — powtórzyła. Właśnie drużyna kunigasa nadciągnęła. Litwojs zwrócił się do nich i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 116
" — Pomocnice ci przywiozłem, aż dwie — odezwał się do niej Litwojs wesoło. Lecz ona ruszyła ramionami. — Darmozjadów mi nie trzeba — odparła — za małe ich ręce do pracy. Przychylniej za to spojrzała na chłopca. — Ten będzie mi pomocą — rzekła. I zaraz postawiła..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 117
" go dla wężów. Jeszczem Giwojtosa nie nakarmiła. To powiedziawszy, gwizdnęła. Na ten znak, z ciemnego kąta izby wyśliznął się długi gad. Jeńcy krzyknęli i cofnęli się ze wstrętem. Starsza z dziewcząt przeżegnała się, młodsza ukryła twarz na jej piersiach i szepnęła; —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 118
" misy i powrócił do ciemnego kąta, on podniósł miskę, poniósł ją do ust z wyrazem rezygnacyi i wypił wszystko mleko co do kropli. — Teraz dajcie topór, narąbię drew — rzekł posępnie, misę stawiając napowrót na podłodze. Biruta podała mu żądany przedmiot. — Nie lękam..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 119
" po izbie, osiadały na ścianach, sprzętach i naczyniach, w niej znajdujących się, a także na twarzach ludzkich. — Siądźcie ze mną przy ognisku, ogrzejcie się; toć mróz na dworze, a wyście jechały cały dzień — odezwała się Sonka do branek. A gdy starsza siadła razem z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 120
" — Niedołęga! — mruknęła. Poczem obiegła wzrokiem izbę. — Zaprowadź ją do chlewów, niech trzodę nakarmi — rzekła po chwili do córki. Sonka skinęła na Hannę. — Chodź - odezwała się do niej łagodnie. — Pozwól mi złożyć tę dziecinę na miękkiem posłaniu,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 121
" lichy gałgan. W skrzyniach żony kunigasa znajdą się lepsze. Hanna spokojnie sięgnęła za stanik i dobyła medalik złoty. Blask drogiego kruszcu rozniecił w źrenicach złej kobiety płomień pożądliwy. Wyciągnęła rękę chciwie, lecz Sonka ją uprzedziła. — To będzie dla mnie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 122
" Sonka spojrzała na nią ze współczuciem, poczem objęła ją ramieniem i pocałowała gorąco. — Ufaj mi, ja złą nie jestem; nieszczęście twoję podbiło moje serce; kogo ja pokocham, temu dobrze świadczę — rzekła. Naraz przypomniała sobie złoty medalik, który trzymała jeszcze..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 123
" — Nie chciałabym, żeby mi w chłodzie spać kazano, żeby mię zmuszano do karmienia trzody chlewnej. Wejdź do obory — rzekła — połóż się na słomie, miękko ci tam będzie i ciepło. Pachołek, jak zawsze, jeść poniesie prosiętom. Hanna zawahała się. — Matka cię złaje,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 124
" — I dobry — dodała Hanna. Podążyły razem do chaty. Na stole w izbie stała misa pełna pieczonego mięsa. Litwojs posilał się: trzymał właśnie w palcach kawał mięsa, ciekący tłustością, i niósł go do ust, ujrzawszy Hannę, zatrzymał się wszakże. — Rozbroił moją..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 125
" by coś rzec, gdy Biruta zwróciła się raptem do Hanny, schwyciła bujny, złoty jej warkocz i bić ją poczęła. — To branka moja, mogę ją zabić i nic mi za to nie będzie; zabiję ją, gdy patrzeć będziesz na nią, gdy stronę jej będziesz trzymał! — wołała. Grześ zacisnął..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 126
" Litwa też piękna, Wilia cudniejsza, niż Wisła; zapomnisz tutaj o Mazowszu, synowie wasi znać łąckiej mowy już nie będą. Grześ spuścił powieki, lecz nic nie odpowiedział; poczuł jednak Litwojs, iż chłopiec zadrżał, i dojrzał, że na policzki jego wybiegły rumieńce, więc..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 127
" Hanna porwała się z ławy i chciała biedz do Marysi, lecz Biruta ją zatrzymała. — Ona już nie twoja — rzekła, marszcząc czoło — to branka mego męża, i ty jego i ten chłopak jego; nie troszczcie się jedno o drugie, jeno o siebie i o mnie; gdy zechcę, zamorzę głodem. —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 128
" Wieczór upłynął spokojnie w domu kunigasa. Biruta rozgładziła trochę czoło i kilkakrotnie Marysię pogłaskała, Grzesia ustawicznie o coś pytała, dla Hanny była tylko szorstką i coraz nową robotę dla niej wynajdywała: gdy księżniczka pomyła naczynia, kazała jej przynieść..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 129
" - Gdy jutro słońce zajdzie — odparła Biruta. — Teraz czas spocząć, powiedź branki do obórki. Sonka spełniła polecenie matki. Całując Hannę przed rozstaniem, odezwała się do niej: — Więc Bóg wasz powiada: "Nie czyń drugiemu tego, co ci jest niemiłem"? — Tak —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 130
" mnie nauczył, żeby nie czynić drugim tego, co nam jest niemiłem. Za nic nie chciałabym zostać czyją branką, więc wolnością was darzę. Ojciec wie o tem, co czynię. Prosiłam go, on prośbom moim nigdy nie odmawia. Śpieszcie, czas uchodzi. Hanna zerwała się z posłania. — Niech..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 131
" Tymczasem księżyc torował drogę oswobodzonym. Przeszedłszy po lodzie Wilenkę, minęli dolinę śniegiem zasłaną i do lasu wkroczyli, gdzie ciszej i cieplej im było, bo stare sosny nie dopuszczały do nich wichru, który tej nocy wyprawiał harce w tych stronach. Grześ byłby prowadził..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 132
" jutro byłoby może już ciężej rozstawać się z wami, dziś więc przyszłam". Dotarli właśnie do niewielkiej polanki. Grześ konia zatrzymał, pomógł zsiąść Hannie z Marysią, sakwę odwiązał. Znaleźli w sakwie wszystko, o czem Djos powiedział. — Głód i mróz odegnane od nas..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 133
" im dopiero, ile czasu pracowali. Teraz uczuli, że są znużeni i głodni. Hanna zbliżyła się do Marysi i pochyliła się nad nią. — Trzeba będzie przenieść ją do szałasu — rzekła — tam cieplej. Słowa jej obudziły śpiącą. Marysia otworzyła błyszczące niezwykle oczy i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 134
" — Co się stało, księżniczko? o co prosicie Maryi? — zapytał. — Maryś chora — odparła Hanna, powstając. Na czole chłopca ukazała się zmarszczka podłużna. — Wola Boża — rzekł z westchnieniem. Wziął siostrę na ręce, Hanna zaniosła futra do namiotu, ułożyła ją..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 135
" Tak minęło parę godzin. Rozniecony ogień napędził ciepła do namiotu. Grześ konika przypomniał i dał mu wiązkę siana, którem nie zapomniała obdarzyć ich Sonka, sam się posilił i Hannę skłonił, by zjadła kawałek mięsa. Około południa zerwał się raptownie tak silny..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 136
" — Bacz, byś jakiej smutnej pomyłki nie popełnił — zawołała za nim Hanna — nie wiem czemu, lękam się o ciebie. Grześ stanął właśnie u wnijścia do namiotu. — Ha! ha! ha! — roześmiał się mimowoli. Do namiotu kroczyła krokiem powolnym kobieta stara, zgarbiona, z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 137
" Wtem Hanna wysunęła się z namiotu. — Mówiłaś, że płacisz szczodrze dobrem za dobre — odezwała się łagodnie. — Nagrodzę cię hojnie, jeśli uleczysz tę dziewczynę; stara jesteś, musiałaś niejedno maleństwo wyniańczyć. To powiedziawszy, w głąb namiotu wskazała. —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 138
" Poczem zrzuciła z pleców ciężar i, przysiadłszy przy nim, szperać poczęła w płachcie. — Roznieć na nowo ogień — proszącym tonem odezwała się Hanna. Grześ poszedł spełnić jej życzenie. — Widzę, że tutaj ty panią jesteś — mruknęła stara. — Teraz czasu niema,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 139
" opowiadać dzieje własne i Hanny. Stara słuchała z widocznem zajęciem. — Tysiące niebezpieczeństw grozi wam w tej puszczy -- odezwała się, gdy chłopiec skończył mówić — nie dojdziecie do waszej ziemi, próżno o tem roicie; at posłuchajcie lepiej starej: oddajcie się pod..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 140
" — Pewno — szepnął Grześ i poszedł podniecić ogień, który pobladł. Z głębi lasu dochodziły wycia, które Hannę dreszczem przejmowały, od pól jęk wichru. Stara drzemać poczęła, siwa jej głowa kołysała się jednostajnie to w prawo, to w lewo. Hanna uklękła do modlitwy, a..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 141
" karni i uzdrowię małą; podzieliłam się radą, odrzuciliście ją, niech wasz Bóg czuwa nad wami; podzielę się jeszcze wieczerzą, może tą nie wzgardzicie. To powiedziawszy, wyciągnęła z płachty pieczoną kurę i podniosła do góry. — Uleczyłam syna wdowy po rycerzu, za to..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 142
" by w czarnej godzinie było czem nagradzać tych, którzy mi zechcą dopomódz. — Czy książę Trojden powrócił już z wyprawy na Lachów? — zapytał Grześ. — Lada dzień oczekują go dworzanie — odparła Werszeda. — Już napędzają pachołków, by wietrzyli komnaty, zamiatali..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 143
" Chłopiec położył dłoń na toporze i spojrzał na niego wyzywająco. — Z chaty Litwojsa wracamy — rzekł Litwin — po łowach spoczywaliśmy u niego. Biruta nam mówiła, że dwie branki i jeden jeniec uszli nocą z ich chaty. — To oni z pewnością — dodał drugi, nadciągnąwszy..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 144
" — Dalej w drogę! — krzyknął drugi. Hanna cofnęła się do namiotu; chciała wziąć Marysię na ręce, lecz Grześ ją uprzedził. — Pozwólcie dziewczętom dosiąść ich konia — przemówiła tymczasem Werszeda do myśliwych — starsza z nich to siostra Konrada na Czersku...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 145
" VI. Zamek Trojdena drewniany, niewiele różnią- cy się od domu niejednego kunigasa, wznosił się na końcu lasu, w którym schronili się nasi jeńcy; nim słońce zaszło, dotarli przeto do niego. Straże, stojące na wałach, poznały drużynę myśliwych, otworzyły bramę dziedzińca..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 146
" Cała drużyna, zdala widziana, skupioną już była na dziedzińcu. Werszedy spojrzenia biegały z widocznym niepokojem po twarzach myśliwych. — Jeńców uciekających zdybaliśmy w lesie — odezwał się ów, który Ryngalda kazał przywołać, a był to jeden z możniejszych ku nigasów..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 147
" — Stąd niełatwo będzie ujść — mówił w duchu sam do siebie. Wysoko piął się ostrokół, sosnowy zamek otaczający, na wałach pełno było straży. — Za mną, jeńcy — zabrzmiał tymczasem gruby głos Ryngalda. — Nie traćcie otuchy — szepnęła Werszeda do Hanny. — -..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 148
" Łagodne spojrzenie księżnej przybrało wyraz surowy. — Śmiałby cię więzić, moją lekarkę, uzdrowicielkę mej córki? — rzekła. — Siądź i opowiedz, jak przyszło do tego. Werszeda siadła na podłodze, ręce splotła koło kolan i, wzrok chytry utkwiwszy w źrenicach..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 149
" — Któż śmiał rozkazy wydawać, mnie o zdanie nie zapytawszy? — Rycerz Skirgiełło. Księżna podniosła się. — Zostań tutaj — rzekła do znachorki — niebawem powrócę. Do ciemnej izdebki, znajdującej się w baszcie narożnej zamku, powiódł Ryngald księżniczkę z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 150
" a którym wedle jej mniemania groziło niebezpieczeństwo stokroć większe. Lecz niespokojne myśli powoli usuwać się poczęły. — Gdy Konrad za mnie okup przyśle i wracać będę do domu, powiem Trojdenowi, aby mi pozwolił oboje zabrać ze sobą. Zapłacę mu, ile tylko zażąda —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 151
" debki. Hanna ujrzała naprzeciw siebie obce twarze. Na przedzie stał chłopiec nieletni w kaftanie skórzanym, opiętym, z pochodnią płonącą w ręce, za nim sędziwa wiekiem niewiasta w szerokiej, ciemnej sukni, dalej Ryngald, — tego dopiero po chwili poznała. — Wnuczko Kazimierza..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 152
" drogę; nareszcie dostali się do komnaty księżnej. Tutaj Ryngald oddalił się, księżna zaś z brankami weszła do swej sypialni, a za nimi giermek. Pod jedną ze ścian stało wysoko usłane łoże, w pobliżu wysokie rzeźbione krzesło i stół; więcej sprzętów już było tutaj..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 153
" — A ja tak wiernie służyć ci będą, pani iż zdobędę twoje łaski i ulitujesz się nade mną i spełnisz życzenia mego serca — odparła nieśmiało. W tej chwili weszła Werszeda. — Weź od niej chore dziecko i ulecz je — rzekła księżna — niech za dni kilka ta omdlała..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 154
" — Niech Bóg mój nagrodzi cię stokrotnie, miłościwa pani, za litość twoją — rzekła — ale jam nienasycona, jeszcze nową prośbę zanoszę. Dobroć zajrzała do twego serca, pani, więc chcę ją wyczerpać do dna. — I o cóż żebrać będziesz jeszcze? — spytała łagodnie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 155
" ła; z Hanną, jak z córką, się obchodzi; codzień Hanna spędza ranki razem z siostrą Trojdena w pokoju księżnej i uczy ją prząść cienkie nici, codzień ma wieści świeże od Grzesia, któremu ze stołu księżnej każdego południa Borys zanosi posiłek i długie chwile z nim..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 156
" Wśród śpiewaczek siedzi jej miła pani i zwraca od czasu do czasu na nią spojrzenie pełne miłości. A taka dziś piękna, że Marysia oczu od niej oderwać nie może: ma białą, jak śnieg, szatę na sobie. Złote, bujne jej włosy, rozpuszczone swobodnie, zdobi srebrna przepaska...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 157
" Pomarszczona jej twarz rozgładza się wówczas, bo młodość to promień słońca, co rozgrzewa, podnieca starców i do życia ich pobudza. Wtem jakiś gwar doleciał z dziedzińca przez okno do izby księżnej i spłoszył z ust śpiewaczek piosenkę i głośny śmiech Marysi. Kocię toczyło..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 158
" — Czyż ciche dni moje uciekną ode mnie? -• zapytała sama siebie. I czoło spuściła. Marysia również przestraszyła się. dobrze nie rozumiejąc czego. Przybiegła do Hanny i główkę na jej kolanach ukryła. — Boję się! — szepnęła. Hanna przygarnęła ją do siebie...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 159
" gromada, wozy wyładowane łupami, nakoniec jeńcy, otoczeni znowu konnymi. — Książę obcych wiedzie! — wykrzyknęły dziewczęta, gdy drużyna weszła na most zwodzony. — Naszych widzę — wzruszonym głosem odpowiedziała im Hanna. I zwróciła się nagle z twarzą zarumienioną do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 160
" — Trojden idzie — odparła księżna. W przyległej komnacie rozległy się kroki pośpieszne i głośne. Hanna obejrzała się przestraszona, szukając spojrzeniem drzwi. Widocznem było, iż chce uciec. — Pozostań tutaj — odezwała się księżna surowo. Więc stanęła na środku..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 161
" przysłał okup za nią. Rozesłałem już gońców po Litwie, by jej szukali. — A księżniczka Czerska pod waszym jest dachem, panie — odezwała się Hanna wzruszonym głosem. I zbliżywszy się śmiało do Trojdena, nie wątpiąc, że godzina oswobodzenia wybiła dla niej, przyklękła..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 162
" swoje opowiadanie. — Chcę z tobą jeszcze pomówić o niej, lecz sam na sam — dodała. — Więc niech wszyscy odejdą — rzekł książę. Dziewczęta oddaliły się natychmiast, Hanna poszła do swej izdebki; tam pozostała do końca dnia. Późnym wieczorem wezwała ją stara księżna..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 163
" Czasami z krzykiem budziła się w nocy, kryła twarz w dłoniach i płakać poczynała, a gdy Aksena, zbudziwszy się, przybiegała do niej i pytała, czego płacze, odpowiadała: — Śniłam, że brat twój pokazał mi miecz czerwony i rzekł: "Dzisiaj w krwi braci twoich maczałem to..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 164
" — Ja ci nie przeczę, że wasze niebo piękne, wasze miody słodkie, że Litwa mniej szczodrze od naszej ziemi obdarzoną nie została, przecież mi tęskno tutaj — odparła — i gdyby mi powiedziano: "Możesz wracać do swoich, ale tam mgły szare pokryły niebo i nigdy z niego nie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 165
" Minęła zima, a odpowiedzi od Konrada nie było; tak przynajmniej mówiła księżna. Hanna tęsknić nie przestawała. Pewnego ranka — a było to już w maju, kiedy sosny i świerki w borach stroją się w złote szyszki — Aksena i Hanna, zabrawszy ze sobą Marysię i wszystkie dziewczęta..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 166
" z twarzą zarosła, napoły nagi, skórą niedźwiedzią nieco przykryty. Dla Akseny podobne spotkanie nie było niespodzianką: znała owych pół dzikich, w borach z niedźwiedziami żyjących pobratymców swoich, nie bała się ich... Byli straszni tylko dla wrogów; gdy Litwa szła uzbrojona..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 167
" Aksena złożyła ją na mchu wilgotnym. — Wody przynieście! — zawołała. Jedna z dziewcząt pobiegła w stronę., skąd szmer źródła dochodził, ale Litwin zastąpił jej drogę. — Będziesz ratować Laszkę? — odezwał się groźnie. — Ona świadczy dobrze wszystkim smutnym..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 168
" — Ha! ha! ha! — zaśmiał się Litwin — powalił cię Perkun. Zemściłem się na tobie za mego ojca i syna. — Niech mój Bóg przebaczy ci — odparła słabym głosem Hanna. Litwin popatrzał chmurnie na nią. Widocznem było z jego spojrzenia, iż słowa te dziwnemi mu się zdają...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 169
" — Przysięgam na Perkuna, że odeślę cię, księżniczko, bratu, jeśli jutro zdrową będziesz — rzekł Trojden. W tej chwili krzewy zatrzeszczały, ci, którzy rzucili się w pogoń za uciekającym, wrócili z nim razem. — Oto zbrodniarz — rzekli, przyprowadziwszy go przed..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 170
" nasz przejmuje nasze serca, gdy przebaczamy tym, co nam krzywdę wyrządzą. Litwin chciał pochylić się do niej, by jej podziękować, lecz Trojden krzyknął: — Precz stąd! Z rozkazu księcia sprowadzono dla rannej z zamku lektykę i Werszedę, która troskliwą opieką otoczyła Hannę;..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 171
" VII.   Słowa Werszedy nie były kłamstwem: Hanna wyzdrowiała, była tylko jeszcze osłabioną, lecz Werszeda wróżyła, że słonko rychło wróci jej siły. Księżniczka oczekiwała niecierpliwie spotkania z Trojdenem, chcąc mu przypomnieć obietnicę jej uczynioną, lecz Trojden..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 172
" Aksena westchnęła. — Obrażony jest na księcia Czerska — rzekła. — Panowie laccy i giermek wasz powieźli żądanie Trojdena, a odpowiedzi dotychczas niema. Jam pewna, że poselstwo twego brata napadli moi, powracający z wyprawy, lecz chciwi łupów i nowych bojów panowie litewscy..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 173
" Blada, z sercem bijącem, Hanna usłuchała wezwania. — Twój brat. księżniczko, odpowiedzi nie przysyła. Milczenie jego jest obelgą dla mnie, zemścić się więc powinienem, lecz cnoty twoje wstrzymują mój oręż... Tyś przebaczyła Litwinowi, który ugodził cię strzałą zatrutą,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 174
" I wsparłszy się na ramieniu syna. wyszła z komnaty. Hanna i Aksena podążyły za nimi. Minąwszy trzy wielkie izby, weszli w ciemny korytarz, na którego końcu błyszczał kaganek, a w migotliwem jego świetle widać było starca w białej szacie, z długą brodą do pasa, który siedział..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 175
" niem, podniecany przez kapłankę, w białą szatę odzianą. Czarne słupy dymu wspinały się w górę, ścigane przez czerwone iskry, z trzaskiem lecące za nimi. Wokół ołtarza stali zebrani rycerze Trojdena. wszyscy posępnie wpatrzeni we wróżkę. Za ołtarzem bielała postać starego..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 176
" — Wzywam was, bogowie Litwy, objawcie waszą wolę Trojdenowi, który niepewien jest, co czynić powinien; wybawcie go z rozterki ducha, a spełni wszystko, co każecie... To powiedziawszy, rzuciła w płomienie garść żywicy. Ogień zasyczał i przybrał blask czerwony. Ona poczęła..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 177
" Widmo to przykuto jej wzrok do siebie: wszyscy pochylili kornie głowy, ona skamieniała z przerażenia. — Poklusie, mów czego żądasz od Trojdena. On przyszedł tutaj, by bogów swoich rozkazów wysłuchać — odezwała się znowu kapłanka. — Jeśli żądasz ofiary z jeńców, uczyni..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 178
" — Poklus! Poklus! — obiegło znowu szeptem świątynię, lecz w szepcie tym teraz radość dzwoniła. Tylko Hanna stała zawsze blada i strwożona. — Rozejdźcie się! — zabrzmiał tonem rozkazu głos kapłana. Aksena ujęła napół przytomną Hannę znowu za rękę i wyprowadziła..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 179
" sierotkę — odezwał się łagodnie — lecz pierwej uczyni przysięgę, że gdy poselstwo od księcia Trojdena stanie na zamku czerskim i oznajmi Konradowi, iż książę Litwy przysłał swatów i prosi o rękę Hanny, siostry jego, to wówczas księżniczka Czerska powie: "Chcę być żoną..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 180
" odpowiedź — odparła ledwo dosłyszalnym głosem Hanna. — Więc jutro o świcie ruszysz w drogę pod moją strażą, razem z miłą ci sierotą. Teraz oddal się do siebie — rzekł Trojden. Hanna pochyliła się blada do jego nóg i zwolna odeszła. — Co tobie, pani? — zapytała ją..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 181
" Nie zwróciły uwagi Marysi dziwne słowa księżniczki, tak swojem szczęściem była przejęta.   * * * Spełniła Hanna uczynione przyrzeczenie Trojdenowi: powtórzyła dosłownie bratu jego słowa. Konrad wysłuchał ją w milczeniu, potem pięść zaciśniętą podniósł w górę i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 182
" kę poczęły wracać rumieńce, a do serca nadzieja, że na Litwę nie wróci. Minęło kilka cichych miesięcy w Czersku. Księżniczka przestawała nawet śnić o Litwinach. Była to wiosna. Słońce jeszcze świeciło, a jego promienie były gorące, jak pocałunki matki. Hanna siedziała..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 183
" nigdy z ziemią moją się nie rozstanę. O jaki Bóg dobry, że mi do was wrócić pozwolił! I promieniejące miłością oczy na księżnę podniosła, a uśmiech szczęścia na ustach jej świecił. Lecz cóż to naraz spłoszyło ten piękny uśmiech, co zmąciło jej spojrzenie i zwiało..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 184
" Jeszcze chciała coś powiedzieć, lecz naraz zmieszała się. — Panie, miej litość nad nami! — szepnęła. W tej chwili gwar stał się wyraźniejszy: wszystkie trzy usłyszały lecące łkania do okien. Hanna bladą, jak listeczek lilii, twarzyczkę ukryła na kolanach matki, Jula..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 185
" nie w giermka już stroju, ale w pancerzu rycerza. — Pono Tatarzy wpadli do ziemi Czerskiej -- rzekł. — Książę obronę zamku zdał Radwanowi, ojca mego posłał po niewiasty i dziatwę chat sąsiednich, aby do zamku się skryły, kmieci do zamku powołał, sam na czele hufca pośpieszy..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 186
" Wieczór i noc upłynęły spokojnie, tylko świecąca na widnokręgu łuna przypominała mieszkańcom zamku Tatarów, więc starsi szeptali ustawicznie pacierze, a dziatwa igrać nie śmiała. Nazajutrz łuny te przybrały barwę czerwieńszą, niebezpieczeństwo zbliżało się widocznie,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 187
" bez pamięci, że gdy które z dzieci upadło, matki mijały je i dążyły dalej. Niebożątko zrywało się z lamentem i z rączętami wyciągniętemi goniło uchodzących, lecz nikt się nie zatrzymywał. Na widnokręgu świeciła dziś nietylko krwawa łuna, lecz tu i tam widać było czarne..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 188
" — Kraków spalony, Sandomierz w gruzach! — • wołali jedni. — Setki wiosek zniszczonych, krocie ludzi pomordowanych! — wołali drudzy. — Pola nasze stratowane, głód nas zamorzy w zimie. Hanna słuchała z załamanemi rękoma. Nie umiała dziś pocieszać smutnych. Księżna,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 189
" moją głowę — szepnęła, wzrokiem błyszczącym przerażeniem patrząc na matkę. — Ufajmy, że zapomniał o tobie — odparła drżącym głosem księżna. Znowu upłynęło kilka dni pełnych niepokoju. Tatarzy nie zjawiali się pod wzgórzem zamkowem. Kmiecie, którzy tutaj uciekli z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 190
" dziedzińca wyległa, i znak uczyniwszy, by nikt za nim nie szedł, sam na pokoje podążył. W milczeniu powitał matkę i siostrę, niewiastom je otaczającym nawet głową nie skinął, i chciał oddalić się do siebie, lecz księżna zastąpiła mu drogę. — Nic nam nie powiesz?..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 191
" bać. Niema komu zaorać na nowo stratowanych pól, odbudować spalonych domostw i warsztatów. Umilkł. Potoczył dokoła wzrokiem ponurym. — Idźcie się modlić. Złóżcie Bogu ofiary, śluby poświęceń czyńcie, bo drugiej podobnej klęski kraj nasz nie wytrzyma — dodał, poczem..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 192
" jednak. Chwiejącym krokiem księżna poszła do rzeźbionego krzesła i padła na nie znękana. Hanna uklękła u jej nóg i złotą główkę na jej czole położyła; z oczu jej płynęły ciche łzy. — Pamiętasz, matko, powieść, którą mi ojciec Grzesia o kmieciu Lubonie opowiedział?..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 193
" Hanna otarła oczy, podeszła do okna i, ukląkłszy, wzrok pogodny podniosła do nieba. Obok niej księżna uklękła. Cicha była ich modlitwa, ale gorąca, więc wlała siłę w ich serca. Nazajutrz powitały każdego z twarzą niemal wesołą i zajęły się czynnie tymi, których najście..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 194
" VIII.   Zagoił czas rany zadane ziemi polskiej przez Tatarów za panowania Leszka Czarnego. Zniszczonych kmieci wsparli książęta Piastowie, do wyludnionych grodów ludność obcą sprowadzili. I stanęły nowe chaty na miejsce spalonych; zawarczały warsztaty zbudowane na nowo;..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 195
" Tylko Hanna inna teraz, niż dawniej: nie podziela igraszek młodych, nie nuci piosenek z prządkami, nie wtóruje śmiechom dziatwy; jest nieodstępną towarzyszką matki: modli się z nią razem, wspiera biednych, odwiedza chorych i prowadzi z nią poufne rozmowy. Lato już odleciało, jesień..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 196
" samowolnie lękacie się. Gdy książę powróci z łowów, będzie wiedział, jak zabezpieczyć się od nieproszonych gości. Księżna z córką zamieniły ze sobą spojrzenia. — Przyjmijmy, matko, gości — rzekła Hanna. Gdy mówiła te słowa, była tak bladą, że można było..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 197
" I butnie, z hałasem posunęli się do sieni zamkowej; lecz gdy stanęli przed Hanną i księżną, skłonili się im z szacunkiem, poczem jeden wystąpił naprzód. — Książę Trojden, pan mój, przypomnieć wam przez usta moje polecił, siostro Konrada na Czersku, przyrzeczenie mu..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 198
" To mówiąc, zsunęła z palca kosztowny sygnet i podała posłowi. Poseł pochylił się do ziemi. — Nie tracąc czasu, pośpieszym natychmiast z odpowiedzią pomyślną nad Wilię — odparł. — "Gość w dom, Bóg w dom mówi u nas lud — odezwała się milcząca dotychczas księżna...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 199
" a Litwin woli zawsze milczeć, niż gadać u tego, kogo nie zna. jak brata. Księżna siedziała z twarzą bladą, jak męczennica. Najpogodniejszą zdawała się być Hanna. Jakieś dobre, ciche, błogie uczucie wstępowało do jej serca i weselem jej duszę napełniało, jakiś słodki głos..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 200
" księżnej, na cześć Hanny i Konrada. Z wrogów w przyjaciół się przeistoczyli. Wtem most zwodzony zahuczał ponuro. — Książę powraca — rzekł głośno Radwan i przenikliwe spojrzenie w twarzy siedzącego na pierwszem miejscu Litwina zatopił. On takim samym wzrokiem mu..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 201
" trzymali nagie szable w dłoniach, a oczy ich błyszczały gniewem. Podniósłszy miecz w górę, Konrad chciał przestąpić próg sali, lecz matka z siostrą, splótłszy ręce, zastąpiły mu drogę. — Książę Trojden przysłał swatów... Hanna pierścień zaręczynowy im oddała —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 202
" — Czyń więc, jako serce twe czynić ci każe — odparł Konrad, głowy nie podnosząc. Rozjaśniły się twarze posłów litewskich. Powstali od stołu. — Więc jutro pośpieszym z przychylną odpowiedzią do księcia naszego? — zapytali. Ale Konrad im odpowiedzi nie dał. Cofnął..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 203
" weselne swoje gody, lecz i na zamku książęcym uroczystość wielka ma się odbyć. Wie o tej uroczystości cała Litwa i cała się raduje. Już dorodny Trojden wyjechał z pocztem rycerzy naprzeciw swej narzeczonej, a narzeczona ta nie obca Litwinom. Świątecznie przybrany tłum zebrał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 204
" Oczy Litwina biegają niespokojnie to po twarzach otaczających go, to po gościńcu, w borach ciemnych niknącym. Dziwnie on się zachowuje: to mruczy coś do siebie, to wzdycha ciężko, to popada w głębokie zamyślenie; aż zwrócił uwagę innych; ten i ów spojrzał na niego jakby..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 205
" — Alboż ty wiesz, co w mojem sercu dziś żyje — odparł posępnie Litwin — przyszedłeś ty, przyszedłem i ja; wolno każdemu, zostaw mnie w spokoju. I zostawili go, usunęli się tylko od niego. On uśmiechnął się chytrze, bo rad był z tego. W tej chwili głuchy szum dał się..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 206
" ich surm dolatują do nich. Za muzykantami widać dwóch giermków, również bogato przybranych, następnie książęcą parę. Trojden w zbroi, kutej ze stali, świecił, jak bożek słońca. Hanna gołąbkę przypominała. Biała jej szata przepasana była śnieżną szarfą, rozpuszczone..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 207
" Hanna skinieniem głowy i przyjaznym uśmiechem witała nowych poddanych. Dziatwa kwiatami słała drogę książęcej parze. Powietrze drżało od wesołych okrzyków, echa niosły je do wsi okolicznych i do zamku. Coraz nowe tłumy nadciągały nad Wilię, niosąc w garściach zboże, które..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 208
" Lecz na czole Trojdena ukazała się chmura. — Ktoś ty? — zapytał groźnie. Wojdyłło zmieszał się, lecz tylko na chwilkęjedną. Wnet podniósł znowu czoło i przystąpił bliżej, potem zgiął kolano przed Hanną. — Cześć tobie, pani, i twojemu Bogu, który przebaczać cię..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 209
" Poczem ujęła ją za rękę i do komnaty dla niej przeznaczonej powiodła, by odpoczęła po drodze. Trojden zasiadł do uczty z panami. Zostawszy sama, Hanna obejrzała się po swej izbie i cicho westchnęła. Stara księżna chciała widocznie, aby synowa pamiętała, że jest żoną..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 210
" I wysłuchaną została jej modlitwa. Gdy w sto lat potem Jadwiga, wnuczka Kazimierza Wielkiego Piasta, żona Władysława Jagiełły, zatknęła na ziemi litewskiej krzyż, Litwini nie odwrócili się z pogardą od godła nowej wiary, nie pogrozili mu pięścią, lecz przyjęli chrzest bez..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 211
" Drukarnia Introligatornia Fr. Karpińskiego Elektoralna 14 w Warszawie Telefonu 1256. "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 212
" WYDAWNlCTWA GEBETHNERA i WOLFFA w Warszawie.   KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY. OSTATNIE NOWOŚCI. Laskarys Jerzy. Przygody Jana Chryzostoma Paska, według jego pamiętników opowiedziane dla młodzieży z 9 rysunkami. Wyd. nowe. Karton. 1 — W ozdobnej oprawie. 1 30 Mistrz..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 213
" KSIĄŻKI DLA MAŁYCH DZIECI. Anczyc Wl. A. B. C. Pierwsza nauka dla dzieci. Wyd. 9 illustr. Karton. — 40 Chęciński J. Dzień grzecznego Władzia, w rymowanych ustępach opowiedziany dziatwie, z dodaniem różnych, wierszyków, z 12 rysunkami J. Kossaka. Wydanie 2. Karton. 1 20 —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 214
" Młynarska Kazimierzowa. Przy kominku, zbiór bajek dla dzieci z 6 ilustr. kolorowanemi H. Piątkowskiego. W ozdobnej karton, okładce. 1 20 W ozdobnej oprawie płóciennej 1 50 Morawska Z. Cukierki dla malutkich. 24 powiastek z 22 rysunkami St. Sawiczewskiego. Karton. 1 — — Drobne..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 215
" Arnold Dr. Krótkie powiastki dla wprawy młodzieży w polskim i niemieckim języku. Zebrał i przełożył T. Nowosielski. Wyd. 2. Karton. — 60 Bełza Władysław. Dzieci w dawnych czasach. 20 obrazków z dziejów naszych z różnych autorów zebrane z 10 rysunkami Walerego Eljasza. Karton. 1..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 216
" Chrząszczewska J. i Warnkówna J. Ze swojskiej gleby II. Wybór poezyi dla dzieci i młodzieży. Karton. — 80 Dąbrowa Z. A. Wieczory jesienne, opowiadanie matki. Kart. 1 20 W ozdobnej oprawie. 1 50 Dzieciątko Jezus. Boże narodzenie według kolęd i pastorałek. Z rysunkami P. Stachiewicza..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 217
" Schmid Ks. Kanonik. Dziewięćdziesiąt powiastek dla dzieci, spolszczone przez J. Chęcińskiego, z 8 rycinami kolorowanemi. Wyd. 5. Karton. — 80 — Sto powiastek dla dzieci, spolszczone przez J. Chęcińskiego, z 8 rycinami kolorowanemi. Wyd. 6. Karton. — 80 — Mały Henryś,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 218
" Anczyc Wł. L. Przygody żeglarzy i podróżników pośród dzikich ludów kuli ziemskiej. Wyd. nowe, z 8 obrazkami. Karton. 1 20 W ozdobnej oprawie. 1 50 — Przypadki Robinsona Kruzoe podług najlepszych źródeł dla dzieci polskich opracowane. Wyd. 7 z 10 rycinami i licznemi drzeworytami w..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 219
" Chmielowski P. Obraz literatury polskiej w streszczeniach i celniej szych wyjątkach. 3 tomy. 8 — oddzielne tomy po 3 — W oprawie płóciennej. 9 60 w półskórek. 10 50 Chodźko Ignacy. Pamiętniki kwestarza, z 12 rycinami E. M. Andriollego. Wydanie 2. W ozdobnej oprawie. 4 —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 220
" Grimm Bracia. Baśnie dla dzieci i młodzieży. Według oryginału niemieckiego opracowała Cecylia Niewiadomska. Z 16 rycin. w tekście. Wyd. 2. Karton. 1 20 W ozdobnej oprawie. 1 50 Gruszecki A. Na drugą półkulę, opisy i przygody dla młodzieży. Z 7-ma rysunkami Stanisława..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 221
" Korzon Tadeusz. Historya starożytna, wyłożona sposobem elementarnym z dodaniem 3 map, planu, tablicy synchronistycznej i 110 drzeworytami, wydanie 3 przejrzane i poprawione. 1 50 — Historya wieków średnich, wyłożona sposobem elementarnym z 4 mapkami kolorow., 55 rys. i tablicami..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 222
" Kwiaty rodzinne. Wybor poezyi polskiej, ułożony przez Narcyzę Żmichowską, wyd.. 3. 1 50 W ozdobnej oprawie, brzegi marmurkowe. 2 — " " " " złocone 2 40 Laurie A. Spadkobierca Robinsona, przekł. z francuskiego, z 7 rycinami. Karton. 1 20 W ozdobnej oprawie. 1 50 Leixner 0. Wiek XIX...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 223
" Mickiewicz Adam. Poezye. Nowe wydanie z życiorysem autora, skreślonym przez Piotra Chmielowskiego. Z portretem wieszcza. 4 tomy. Na pięknym papierze. 3 60 W ozdobnej oprawie. 5 — Młoda Polska w pieśni. Wybór celniejszych poezyi ostatniej doby, ułożył Czesław Jankowski. Wyd. 2..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 224
" Niewiadomska C. W kółku rodzinnem. Powieść dla młodzieży.Z rysunkiem K. Gorskiego. Karton. 1 — W ozdobnej oprawie. 1 30 Nussbaum J. Wiadomości początkowe z biologii czyli nauka o istotach żyjących, przeznaczone dla uczącej się młodzieży. Z 38 rysunkami w tekscie. 1 — Or-Ot...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 225
" Sienkiewicz H. Krzyżacy. Powieść historyczna dla młodzieży pod kierunkiem autora ułożona z 8 rycinami Ant. Piotrowskiego, broszurow. 1 50 W ozdobnej oprawie. 2 — — Ogniem i mieczem, powieść historyczna dla młodzieży, ułożył Wł. Grzymałowski z 8 rysunkami Ant. Piotrowskiego...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 226
" Teresa Jadwiga. Kara Boża. Wilczek. Dwie powieści historyczne dla młodzieży, z 10 rycinami, rysunku 8. Sawiczewskiego. Karton. 1 20 W ozdobnej oprawie • 1 50 — Obrazki dziejowe dla młodzieży, z 6 obrazkami rysunku J. Kossaka. Wyd. 2. 1 20 W ozdobnej oprawie. 1 50 — Opowiadanie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży - strona 227
" Zaleska J. M. Gwiazda Sudanu, przygody podróżników w Afryce środkowej z franc. naśladowane. Z 7-iu rycin. Jul. Maszyńskiego. W ozdobnej oprawie. 1 30 — Maty lord, powieść dla młodzieży. (Fr. H. Burnetlj. Przełożona z angielskiego. Z rycinami. Wyd. 2. Karton 1 — W ozdobnej..."